2017 Antwerpen, Hoboken, Gent. Wanneer je oog begint te tranen op het verkeerde moment. De nacht plots overgaat in de dag, het schemerlicht opschuift voor het stille donker. Je verstand snapt het allemaal wel, je pupillen weigeren koppig. Dan begint het knipperen.
Je komt op het juiste moment, grapt de taxichauffeur die mij oppikt aan de luchthaven. We zijn vandaag niet in oorlog.
Als je liefde hebt alleen
Die je deelt met elkaar
Op de reis van het jaar
En je weet niet eens waarheen
Als iemand mij nooit ziet
En niemand ziet mij ooit
En niemand geen verdriet
In iemands wonden strooit
Petroleum-Zuid, Antwerpen. De beste plek in ‘t Stad om maffialijken te begraven, vertelde mij een begrafenisondernemer.
“Bij goed werk is er een soort eigenheid, een tijdloosheid, waarbij het verhaal pas gemaakt wordt op het moment dat je ernaar kijkt.”