ik fluister liefde in jouw oor
zacht ondanks jouw zwak gehoor
en kijk daar bloeit een regenboog
jammer van dat glazen oog

een kus subtiel vlakbij jouw mond
val je toch wel op de grond
en ook bij poging twee weer pech
jouw kunstgebit zit in de weg

hoe ik soms aan je haren ruik
en jij herschikt dan trots je pruik
streel ik zachtjes langs jouw been
van degelijk hout, voel je meteen

misschien ben jij niet ideaal
gelukkig ben je niet normaal
bestaat van jou niet één kopie
ben jij daarom die ik graag zie