Toptelevisie. Afgelopen weekend mocht Flat Earth Society-componist Peter Vermeersch zijn verhaal komen vertellen in de steeds even voortreffelijke Canvasreeks ‘Alleen Elvis blijft bestaan’. Het zou een aflevering worden met complexe muziektheorieën en een grote sérieux. Dacht ik. Maar ik dacht verkeerd. Want wat bleek? Vermeersch is een heerlijk beminnelijk man, bescheiden en relativerend, haast timide, met opvallend fijnzinnige humor en een uitmuntende smaak. Dus koos hij géén intellectualistische jazzshuffles in achtsentriolen en octotonische toonladders, maar verraste hij met een prettige variëteit aan uiteenlopende Youtube-clips. En diste hij enkele pareltjes van kortfilms op die ik al lang niet meer had gezien.

Een klassieker is het fantastische ‘music for one apartment and six drummers‘. Van dit soort readymade-muziek bestaan intussen veel varianten, maar deze criminele kortfilm van Ola Simonsson spant toch wel de kroon.

 

 

Nóg meer hilariteit en nostalgisch plezier toen Vermeersch ook een fragment uit ‘Panique au Village‘ uitpikte. Het moet zowat de knulligst in elkaar gemonteerde stop-motion filmreeks zijn die er bestaat, maar juist daarom zijn alle afleveringen steeds zo prettig gestoord. Bekendste is wellicht dit fragment waar de cowboy en de indiaan in de ban zijn van een gigantische taart die het paard heeft gebakken… Absurde humor van de bovenste plank, dit kan alleen maar Belgisch zijn.