Petroleum-Zuid, Antwerpen. De beste plek in ’t Stad om maffialijken te begraven, vertelde mij een begrafenisondernemer. De penetrante petroleumstank is er zo intens dat die elke mogelijke lijkgeur verdringt. Speurders en honden kunnen lang zoeken, vinden zullen ze ze nooit.

De zwaar vervuilde industriële site wordt groen. Beloven nu al twee jaar de grote half gescheurde spandoeken langs de baan. Plots waren ze daar, de eerste graafmachines en de hoge bergen zand, de giraffen van kranen en olifanten van vrachtwagens, de vuile tractoren en het noest legertje werkmieren uitgedost in geel fluohesje en veiligheidshelm. Dagelijks fiets ik er twee keer langs, dagelijks verandert de bouwput. Het lelijke stukje industriële erfgoed en groezelige wasteland maken nu plaats voor een nieuwe dure woonwijk en een moderne bedrijvensite. The end of an era.